Moespeertjes

Vandaag kilo's moespeertjes, natuurlijk biologisch, geschild!
Een ontspannen werkje tussen mijn La Cuoca Passionata-bezigheden door.
Heerlijk, die afwisseling!
Bloggen, koken, bakken, lezen, klantcontact, marketing, advertentie schrijven, menukaart aanvullen (mijn beroemde Chili Con Carne staat er nu op en de Millionaire's Shortbread die vele collega's van Peter erg lekker vonden dit jaar en vorig jaar), nieuwe producenten van ambachtelijke producten in binnen- en buitenland benaderen en ga zo maar door!

Ik heb de moespeertjes met steranijs, wat kaneel en ahornsiroop gekookt.
Peter heeft ze net in de tuin in het zonnetje opgegeten; ze zijn bijna net zo lekker als zijn oma van vader's kant ze maakte maar die waren mooi rood.
Zo'n echte ouderwetse stoofpeertjes! Wat hebben we van haar kookkunsten genoten toen ze nog leefde. Ze kon heerlijke kippensoep maken, de Hollandse Pot (goed vlees van haar slager in Schiedam, die Limousinevlees verkocht, sperzieboontjes, lekker gekookte aardappeltjes met jus en natuurlijk haar boterkoek (beroemd, gemaakt met Brio) en Peter dronk altijd bij haar een Wiener Melange na het avondeten. Mooie tijden, lekker samen Rummikub spelen, Triominos, Sjoelen en Yahtzee. Dingetjes die je altijd bijblijven en waar je met veel plezier aan kan terugdenken. Dat neemt niemand je af, goede herinneringen!! Die leven voort in je hart! Net als iemands kookkunsten. De smaak en geur van vroeger. Daar kikker je van op. Vandaag maakte ik een via bol.com besteld pakje Sunilzeep open en opeens rook ik weer de geur van de bijkeuken van mijn opa en oma van vader's kant waar mijn opa zijn handen waste als hij hard geklust had in zijn kelder of aan de auto had gesleuteld of op het dak zat. Dit deed hij tot op hele hoge leeftijd, boven de 80!! Als je dan langsfietste, hoorde je opeens van het dak iemand roepen, dat was Opa, ha ha :-))
En met die geur kwamen ook weer andere dingen naar boven. Apart, hoe het geheugen van een mens werkt. Verbonden met onze emoties. Prachtig!