Lekkernijen uit Sardinie

Gistermiddag zijn we door de sneeuw en koude vertrokken voor een kort uitstapje naar een zonnigere bestemming maar dan zonder vliegtuig, gewoon via de snelweg en hebben even een reisje gemaakt naar Sardinie maar dan in ons eigen kikkerlandje en wel in Ede.
Want daar werd voor het eerst dit jaar een heuse Sardinie-vakantiebeurs gehouden en wat was die geslaagd! Volgend jaar zal deze op 25 januari gehouden worden, noteer dus alvast deze datum want dit mag je niet missen.
De organisatie was compleet verrast door de grote opkomst, zeker in de morgen.
Toen wij er waren rond 13.30 uur waren er al 500 bezoekers geteld. Een hartelijk welkom werd je geheten bij binnenkomst en werd je door twee dames uitvoerig verteld wat je op de eerste verdieping kon verwachten, aan lezingen, wijnproeverijen en aan informatie qua boeken, fotoboeken, gidsen.
Dat er zoveel mensen van verschillende leeftijd op af gekomen waren is voor mij een duidelijk teken dat dit unieke eiland steeds meer belangstelling mag genieten en meer dan terecht naar mijn mening. Ik ben er per slot van rekening ook al jaren verliefd op. Begonnen in het jaar 1988 toen ik samen met een Italiaanse familie, goede vrienden van mijn ouders, mee ben mogen gaan naar hun vakantiehuis aldaar en daar een schitterende tijd heb beleefd. In het jaar 2000 heb ik Peter met het eiland laten kennismaken en twee jaar geleden zijn we weer geweest en is onze liefde voor dit eiland nogmaals bevestigd. Het was nog mooier dan het in onze herinneringen was en dat wil wat zeggen!!
Want op slechts 2.5 uur vliegen vanaf Amsterdam of Eindhoven (met Ryanair en Transavia) ben je in een totaal andere wereld en waan je je op strandjes die zo azuurblauw zijn alsof je uren hebt gevlogen om op een Bounty-eiland je vakantie te gaan vieren. En een zeewater dat zo helder is dat je het bijna niet kunt geloven totdat je het zelf hebt mogen ervaren! Dit is het ware paradijs!
We hebben aan een boeiende lezing deelgenomen waar alle facetten van het eiland besproken werden.
De schitterende natuur (vooral in de maanden april en met name mei), de strandjes die zo divers zijn, zowel in lengte, in zand, als in drukte, ligging), verscholen in een baaitje, met bijna roze strand of op een strand liggen in het zuiden van het eiland met flamingo's om je heen. Het kan hier allemaal.
Ook voor liefhebbers van vogels is het dus een waar lustoord. Mensen die houden van cultuur komen eveneens helemaal aan hun trekken bij het bezichtigen van de nuraghe. De kastelen, de torens, de schapen (niet te vergeten, de verrukkelijke aromatische pecorino, de schapenkaas die in verschillende rijpingstadia te koop is), de wilde kruiden, het varkentje aan het spit, de Mirto (een kruid waar de verslavende Mirto-likeur van gemaakt wordt, twee soorten zijn te koop, in wit of rood, welke wordt jouw favoriet?, en er is zelfs een Mirto creme te koop die een beetje lijkt op Baileys maar dan natuurlijk wel lekkerder ;-).
Ook zijn er veel processies op het eiland waar je midden tussen de dorpsbewoners terecht komt in hun wereld met de meest schitterende klederdrachten voor jong en oud en waar je je ogen uitkijkt en waar je deelgenoot kan zijn van hun tradities.

Voor de wandelliefhebbers zijn er tig paden aangelegd, canyoning is mogelijk, zeilen aan de Costa Smeralda (waar niet overdreven, zo'n luxe jachten liggen, rij aan rij, in de haven van Porto Cervo, waar je alleen maar van kunt dromen, zo immens en zo mooi onderhouden en zo groot maar dat is de noordoostkant van Sardinie, er is zoveel meer nog te ontdekken. Sardinie kan je vergelijken qua grootte met Belgie.
Ook is er een gebied in het midden van Sardinie waar je met een trein door een heel groen en ongerept stuk Sardinie kunt reizen, waar je van de ene in de andere verbazing zult geraken.
De stad Alghero die beslist een bezoek waard is en waar de Spaanse invloed duidelijk te merken is.
Kortom, het was gistermiddag voluit genieten en we zijn weer met een schat aan informatie richting Zeewolde gekeerd. En natuurlijk heb ik een paar delicatessen gekocht om thuis van te gaan genieten, zoals artisjokken van biologische kwaliteit, een Sardijnse worst, de pane carasau (het brood dat de herders op hun tochten meenamen, ook wel carta di musica genoemd vanwege het flinterdunne karakter ervan, ik heb de pane guttiatu gekocht (dit is met zeezout en olijfolie gebakken en geeft het net wat meer smaak).
Verder nog kardoen (een distel) gekocht in olijfolie, heel bijzonder qua smaak, een crema van kardoen om lekker op toastjes te smeren en een zakje mirtobessen om lekker mee te gaan stoven in een gerecht binnenkort! De pannen roepen! :-)